Oficjalna strona Polonia Warszawa

WIELKI TRIUMF W FINALE PUCHARU POLSKI

1947-1953

Na początku 1949 roku Polonia została zaproszona przez brazylijski klub Vasco da Gama na rozegranie kilku meczów towarzyskich, jednak ówczesne władze nie zgodziły się na wyjazd Polonii za granicę. W tym roku również Polonia Warszawa została przemianowana przez władze komunistyczne na nazwę Kolejarz Warszawa.

Od 1950 roku Polonia (wtedy Kolejarz) grali w bordowych koszulkach, niebieskich spodenkach oraz z kolejarskim znakiem na koszulkach.

21 grudnia 1952 roku, w finale Pucharu Polski piłkarze Czarnych Koszul, w obecności 16 tysięcy widzów zgromadzonych na Stadionie Wojska Polskiego, pokonali Legię 1:0. Bramkę, przesądzającą o triumfie warszawskiej Polonii, strzelił w 50. minucie spotkania Zdzisław Wesołowski, wówczas 25-letni napastnik, mający na koncie występ w reprezentacji Polski. Okazały puchar powędrował na Konwiktorską, będąc dla rodowitych mieszkańców Stolicy najpiękniejszym upominkiem wigilijnym. Mimo tego sukcesu, w tym samym roku Polonia spadła do drugiej ligi. Przyczyn degradacji było kilka. Polonia spadła z ligi, mimo iż zdobyła puchar, który rok wcześniej dał tytuł mistrza Polski Ruchowi Chorzów. Pierwsza połowa lat 50. to czarny okres stalinizmu, ówczesne władze chciały usunąć wszystko co miało związek z dawną Polską. Każdemu klubowi dano resortowego „sponsora”, Polonii przypadła kolej, która, w przeciwieństwie do górników, wojska i milicji, do bogatych nie należała. Trzeba jednak przyznać, że nieudolność działaczy też nie pomogła klubowi w utrzymaniu. Późniejszą tułaczkę Polonii po niższych ligach, spowodowało uczynienie centralnym klubem PKP poznańskiego Lecha, który finansowany był kosztem KSP. Doprowadziło to klub do wieloletniej marginalizacji, nie tylko Polonię, ale także inne kluby kolejowe. Jeszcze kilkanaście lat po spadku na Polonię przychodziło nawet po dziesięć tysięcy kibiców.